gototopgototop
You are here: ΑΡΧΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Κείμενα Μητροπολίτου Επιστολή Μητροπολίτου Ηλείας κ. ΓΕΡΜΑΝΟΥ προς τον Ιερομόναχο π. Ιγνάτιο Σταυρόπουλον, περί της Ι. Μονής Μεταμορφώσεως Σωτήρος Ναυπακτίας
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Search

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΗΛΕΙΑΣ

Επιστολή Μητροπολίτου Ηλείας κ. ΓΕΡΜΑΝΟΥ προς τον Ιερομόναχο π. Ιγνάτιο Σταυρόπουλον, περί της Ι. Μονής Μεταμορφώσεως Σωτήρος Ναυπακτίας

E-mail Εκτύπωση PDF

Εις απάντησιν ηλεκτρονικού μηνύματος που έλαβε ο Σεβ. Μητροπολίτης Ηλείας κ.κ. ΓΕΡΜΑΝΟΣ από τόν π. Ιγνάτιο Σταυρόπουλον, Γραμματέα της Ολομέλειας της Κοινοβιακής Ι. Μονής Μεταμορφώσεως Σωτήρος, Σκάλας, Δήμου Ναυπακτίας, με την οποία του κοινοποιούσε Δελτίον Τύπου της Μονής και Γνωμοδότηση του κ. Κων/νου Παπαγεωργίου, Πανεπιστημιακού, Λέκτορα του Εκκλ. Δικαίου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, περί των ζητημάτων που έχουν προκύψει και αφορούν την διοίκηση της ανωτέρω Ι. Μονής, ο Σεβασμιώτατος απέστειλε απαντητική επιστολή εις την οποία αναφέρει τα εξής:

Αγαπητέ μου π. Ιγνάτιε,

Έλαβα σήμερα το απόγευμα γνώσιν του από 17-11-2012 Ηλεκτρονικού μηνύματός σου με την συνημμένην σ’ αυτό από 14-11-2012 Γνωμοδότησι του κ. Κων/νου Γ. Παπαγεωργίου και το πρόσφατο αχρονολόγητο ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ της Μονής σου και ελυπήθηκα πολύ. Γιατί βλέπω να συνεχίζεται η αντιμοναχική και αντιεκκλησιαστική συμπεριφορά του Προηγουμένου της Μονής Αρχιμ. Σπυρίδωνος Λογοθέτου και της Ολομέλειας της Αδελφότητος και κανένα Εκκλησιαστικό Κανονικό μέτρο δεν σας λυγίζει εις μετάνοιαν και σωτηρίαν. Μόνον ο Θεός απομένει πλέον να κάνη το θαύμα Του. Διότι πιστεύω ότι υπάρχει ακόμη καιρός μετανοίας. Γι' αυτό και σου γράφω.

Αγαπητέ μου αδελφέ π. Ιγνάτιε,

Προς τι κάθε φορά, όπως και τώρα, μετά τις αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου, καταφεύγετε στους Νομικούς και στα δικαστήρια, κουράζεσθε και δαπανάτε χρόνο και χρήμα, δια να βρήτε το δίκαιό σας, όταν, παρά ταύτα, τόσα χρόνια τώρα όχι μόνον ουδέν εκατορθώσατε, αφού δεν έχετε ούτε θείον ούτε ανθρώπινον δίκαιον, αλλά όλο και περισσότερο χειροτερεύει η θέσι σας, και ως Μοναχών και ως Μονής;

Αδελφέ, δεν εγίνατε Μοναχοί δια να είσθε Δούλοι του Τριαδικού Θεού και να τηρήτε το θέλημά Του; Τώρα πώς αλλάξατε δρόμον και σκοπόν; Δεν καταλαβαίνετε, ότι αυτός ο δρόμος δεν οδηγεί στην Βασιλεία του Θεού;

Γράφει στην Γνωμοδότησί του ο κ. Παπαγεωργίου, Λέκτορας του Εκκλησιαστικού Δικαίου – ΟΧΙ και του Κανονικού; – :

1. Το επιβληθέν επιτίμιον της ακοινωνησίας «.... δεν αφορά, δεν κωλύει, ούτε ασφαλώς στερεί στους κληρικούς την άσκηση αρμοδιοτήτων διοικητικής, διαχειριστικής η οικονομικής φύσεως ...». Και εγώ σε ερωτώ:

Η Εκκλησία δεν είναι αυτή που δίνει την διοικητικήν εξουσίαν στους Κληρικούς; Όταν η Εκκλησία την αφαιρεί, θα τρέχουμε αλλού, σε άλλη πηγή, στους κοσμικούς να πάρουμε άδεια ασκήσεως εκκλησιαστικών αρμοδιοτήτων, ως είναι του Ηγουμένου, του Ηγουμενοσυμβούλου, του Εφημερίου, του Επισκόπου κ.λ.π.;

Έπειτα δεν γνωρίζεις, ότι τα διοικητικά καθήκοντα ενός Κληρικού προέρχονται από την ιερωσύνη του; Πιστεύεις ότι μπορεί ένας λαϊκός να κάνη τον Ηγούμενον μιας Μονής; Ή μπορεί ένας καθηρημένος Κληρικός, που όπως ξέρεις έχει ανεξάληπτη την ιερωσύνη, να συνεχίζη να είναι Πρόεδρος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου (Ν.Π.Δ.Δ.), όπως ισχυρίζεται ο κ. Παπαγεωργίου δια τον Προηγούμενόν σας; Γιατί πώς μπορεί να είναι ένας Ηγούμενος Μονής, όταν δεν μπορεί να λειτουργή, δεν μπορεί να συλλειτουργεί με τους Αδελφούς του, όταν δεν του επιτρέπεται «κοινωνία» μετ’ αυτών, όταν έχη την εκκλησιαστικήν ποινήν της εκπτώσεως εκ του αξιώματος;

2. Στην συνέχεια γράφει ο κ. Παπαγεωργίου : «Διαφορετικά έχουν τα πράγματα αν γίνη δεκτό, ότι το ανωτέρω πνευματικό μέτρο αποτελεί όχι «επιτίμιο», αλλά «εκκλησιαστική ποινή», διότι τότε κρίνεται απαραίτητη η συνεπής εφαρμογή της πλήρους δικονομικής διαδικασίας και των τύπων που προβλέπουν οι διατάξεις του Ν. 5383/32 ...». Και σε ερωτώ:

Όταν το Δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο, που ετήρησε όλες τις διατάξεις και τους τύπους του Νόμου, επέβαλε εις τον π. Σπυρίδωνα την ποινή της εκπτώσεως εκ του αξιώματος του Ηγουμένου, την αποδέχτηκε; Ή καλύτερα την αποδεχτήκατε; ΟΧΙ.

3. Γράφει ακόμη ο κ. Παπαγεωργίου, μάλιστα παραθέτει και το ΦΕΚ, που έχουν καταχωρισθή οι διατάξεις του Νόμου, δια να είναι περισσότερο πειστικός : «Οι ανωτέρω, άλλωστε, αρμοδιότητες ορίζονται όχι από τους Ι. Κανόνες αλλά από διατάξεις της κείμενης πολιτειακής νομοθεσίας ( δηλ., κατά βάση, εκείνες του ισχύοντος Ν. 590/1977, «περί του Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος», ΦΕΚ Α 146/1977), και μπορεί να συνδέονται στενά με τις ανάγκες διοικήσεως και διαχειρίσεως ενός Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, όπως είναι και η ανωτέρω Ι. Μονή». Και εσείς το παραδέχεσθε, έτσι δεν είναι; Σας ερωτώ λοιπόν:

Εσείς, ως Μοναχική Αδελφότης και ως Μοναχοί, υπάρχετε και ζήτε σύμφωνα με τους Νόμους του Κράτους ή με το θέλημα του Θεού και τους Κανόνας της Εκκλησίας μας; Χωρίς την άδεια της Εκκλησίας θα μπορούσατε να υπάρχετε ως Μονή και ως Μοναχοί;

4. Και συνεχίζει ο κ. Παπαγεωργίου ή μάλλον έτσι αρχίζει τις απαντήσεις του στην Γνωμοδότησί του, λέγων: «Ως εκ της αμιγώς πνευματικής του φύσεως – που δηλώνεται ολοφάνερα και από τον ίδιο αυτόν κανονικό όρο- το επιτίμιο της «ακοινωνησίας» (εξ ου και ο παράλληλος όρος «θεία Κοινωνία»), αφορά καθαρά και μόνον τις τελετουργικές ή ιεροπρακτικές αρμοδιότητες των κληρικών, δηλαδή την τέλεση ή συμμετοχή στη θεία λειτουργία, τα μυστήρια και τις διάφορες ιεροπραξίες...». Και σε ερωτώ:

Αυτό, το ως άνω, που και ο ιδικός σας Νομικός Συμπαραστάτης αναγνωρίζει ως επακόλουθο του επιτιμίου της ακοινωνησίας, το ετήρησες; ΟΧΙ. Διότι μαθαίνω ότι ελειτούργησες και μια και δυό Κυριακές στο Μοναστήρι σου και μάλιστα ως επληροφορήθηκα, επαινέθηκες δημοσίως δι’ αυτό από τον π. Σπυρίδωνα, ώστε να έχη δημιουργηθή Κανονικό πρόβλημα και μέγα εκκλησιαστικόν σκάνδαλον στις συνειδήσεις μας.

5. Τέλος γράφει ο κ. Παπαγεωργίου στα συμπεράσματά του: «(Β) δεν στερούν τα μέλη των διοικητικών οργάνων και της αδελφότητος της ίδιας Μονής ούτε από τα διοικητικά τους καθήκοντα, ούτε από την απόλαυση των συνταγματικά κατοχυρωμένων λοιπών αστικών ή πολιτικών τους δικαιωμάτων, καθώς οι εν λόγω ιερομόναχοι και μοναχοί δεν παύουν να φέρουν την ιδιότητα των Ελλήνων πολιτών». Και το αποδέχεσθε. Ξεχάσατε όμως το γεγονός των φρικτών υποσχέσεών σας κατά την Μοναχική κουρά. Ξεχάσατε, ότι με την Μοναχική κουρά «εκουσίως προσήλθατε» και επομένως «εκουσίως» αρνηθήκατε ενώπιον ανθρώπων και Αγγέλων τον κόσμον και τα του κόσμου και εγίνατε συμπολίτες των αγίων και οικείοι του Θεού. Τώρα επαύσατε να είσθε Πολίτες του Ουρανού και εγίνατε πάλιν κοσμικοί; Αδελφέ, έχεις την γνώμην, ότι, Ιερομόναχος ων, σου επιτρέπεται να γίνης Δήμαρχος Ναυπάκτου ή Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας ή Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδος, αφού σου επιτρέπει τούτο ο Νόμος;

Αγαπητέ μου π. Ιγνάτιε,

Είναι αλήθεια, ότι αν ο π. Σπυρίδων είχε εκλεγεί Επίσκοπος Ναυπάκτου, θα επικρατούσε ειρήνη στο Μοναστήρι σας και στην Ναύπακτο. Είναι και αυτό κάτι. Αλλ’ επειδή ο Θεός επέτρεψε να μη γίνη ο π. Σπυρίδων Επίσκοπος, δια να φανούν οι δίκαιοι και οι δυνατοί, αξίζει να χαθή η ειρήνη στην εν Ναυπάκτω Εκκλησία;

Ἀδελφέ, είμαι στην διάθεσί σου δια κάθε κατά Θεόν καλόν δια σε, την Αδελφότητα και την εν Ναυπάκτω Εκκλησίαν.

Με αδελφικόν εν Κυρίω ασπασμόν

† Ο Μητροπολίτης Ηλείας ΓΕΡΜΑΝΟΣ

 

Παραθέτομε παρακάτω και την απάντηση του π. Ιγνατίου στα παραπάνω:

Υπ όψιν του Σεβασμιωτάτου
Σεβασμιώτατε, εκτιμώ ιδιαίτερα το ότι διαθέσατε χρόνο και μου απαντήσατε στο κείμενο που σας απέστειλα.
Σας ευχαριστώ ιδιαίτερα γιαυτό.
Επειδή θίγετε πολλά ζητήματα, θα προτιμούσα, ή εν καιρώ ευθέτω να μου δώσετε τη δυνατότητα σε ιδιαίτερη συνάντηση μας, να μιλήσουμε σχετικά, ή αν όχι, να Σας ετοιμάσω "εν ησυχία" όχι αντίλογο, αλλά γράμμα διαλόγου και αγάπης εν Χριστώ αδελφών.
Θεωρώ ότι πράγματι θα θέλετε να ακούσετε έστω, την άποψη ενός κληρικού, που υπηρετεί από το 1980, στην ελλαδική Εκκλησία.
Ισως, άν και η σεβαστή ΔΙΣ, της Εκκλ. Ελλάδος, επιθυμούσε, έστω, την από τους Θείους,  Ι. Κανόνες, τυπικήν ακρόασιν των "διοκωμένων", δεν θα εγίνοντο τόσα πρωτοφανή γεγονότα (!), ουδεμίαν σχέσιν έχοντα με την εκκλησιαστικήν - μοναστικήν  ορθόδοξιν παράδοσιν.
Το πως η Εκκλησία του Χριστού και διά ποίων κάθε φορά εκφράζει την ενότητα και την Αλήθεια, εν Αγίω Πνεύματι, είναι ένα από τα πλέον σημαντικά ζητήματα στην ιστορία της Εκκλησίας και στην Θεολογία.
Την ευλογία Σας
π. Ιγνάτιος
 

Ραδ. Σταθμός Ι.Μ. Ηλείας 107,6FM

radiosima